•                        بی تو مهتاب شبی  از آن کوچه گذشتم

                          در جستجوی خدا بد عشق نتوان بود   

•                                                                    عاشقانند که خدا را دارند

                         هرگاه دلت هوايم را کرد، به آسمان بنگر

             و ستارگان را ببين که همچون دل من در هوايت مي تپند

      

 

قلبت را خالي نگه دار

اگر هم روزي خواستي کسي را در قلبت جاي دهي سعي کن که فقط يک نفر باشد به او بگو که تو را بيشتر از خودم و کمتر از خدا دوست دارم ...

 زيرا که به خدا اعتقاد دارم و به تو نياز دارم

 

 

اي عشق!...اي گل ايستاده من در انسوي زمان و حواس،
اي كسي كه لبانت بوسه اي كه در پوست من صليبي از ياسمن نقش ميزند
يك بار به خواب من بيا تا جنونم برگردد!
اي عشق! از تو دور شدم تا به تو نزديك شوم و زمان را يافتم. اكنون با زمان معاشقه مي كنم
و من اتش عشق را در صاعقه معشوقم ربودم
برايم چيزي باقي نمانده جز انكه در سايه اي كه سايه توست آواره شوم
برايم چيزي باقي نمانده جز انكه در صدائي كه صداي توست ساكن شوم
و اكنون صليبي در خيابان پشتي ايستاده است...

یکدیگر را دوست بداریم ...دوست بداریم و حالا که زندگی چنین با شتاب میگذرد از لذت ان بهره برگیریم زیرا که نه انسان مغرور را پناهگاهی است و نه دریای زمان را کرانه ای.قهر میگذرد و ما را همراه خود بسوی نیستی می کشاند.
بگذاریم نسیم فرح بخشی که میلرزد و میگذرد...زمزمه امواج لاجوردین تو که به ساحل میخورند و بازمیگردند...اختر فروزانی که سطح تو را با نور لطیف خویش سیمین میکند...بادی که می نالد و شاخه ای که آه از دل بر میکشد...هوای عطرآگین تو و هر آنچه که می توان شنید و دید و بویید...همه بگویند:
"همدیگر را دوست داشتند

بیا تا در دریای پر تلاطم زندگی همسفرمن باش

 

آنکس که مي گفت دوستم دارد عاشقي نبود که به شوق من آمده باشد رهگذري بود که روي برگهاي خشک پاييزي راه مي رفت صداي خش خش برگها همان آوازي بود که من گمان مي کردم ميگويد: دوستت دارم

عاشقانه ترین نگاهم را روی قایقی از باد

نشانــــدم و پارو زنان سوی تو فرستادم ....!

اماوقتی به ساحل نگاه تو رسیـــــــد...

ُ تو چشمانت را بستی و  !!!

قایقم را به نابودی سپردی

خوشا دلی که به دنبال هر کسی نرود
اگر ضعیفه ای آمد به آن طرف نرود
به لب نگاه نکن چون که اوست نامحرم
ولی آدام چطوری دنبال هوس نرود؟
نصیحتی کنمت، ورنه می زنم به سرش
تو خوار مادر داری؟ ز یاد تو نرود
زمن دریغ مکن بوی خویش را ای شیخ
که بوی باهنر از کفش تو به در نرود
جوان! مباش چنین هرزه گرد و بی ناموس
چنین کسی ز دست کمیته در نرود
چپی مباش که این کارهای شیطانی است
اگر تو غیرت داری بدین طرف نرود
مکن به چشم حقارت نگاه در بنده
که آبروی شریعت را تو کی باشی که به در نرود
ز مدرسه من سوی میکده رفتم دوش
اگر تو شعر سرودی از این چیزها از یادت نرود